Özlem...

An olsa ki; Yüksek tavanlı ve ihtişamlığıyla her an buyuleyen kütüphanlerin upuzun raflarındaki cilt cilt sıralanan sözlüklere sorsak 'özlemek nedir diye’ ne diye cevap verilerdi acaba? Acaba bir cesaretle ve pervasızca açıp sayfalarını bulbul gibi şakılar mıyıdı; yoksa başlarını önüne eğip çaresizliklerini kabul edercesine cavapsız mı kalırlardı?İşte şimdilerde iki soru şimşekler çaktırıyor ki beynimde...

Senden bilirim yok bana bir faide ey gül

Senden bilirim yok bana bir faide ey gül,
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül.
Etsem de abestir sitem- i hare tahammül,
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül...

Ellerle o zevk etti ben ateşlere yandım,
Çektim o kadar cevr- u cefasun ki usandım,
Derlerdi kabul etmez idim, şimdi inandım,
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül...

Gördüm açılırken bu seher goncayı hare,
Sordum nola bu cevr-ü cefa bülbül -ü zare,
Bir ah çekip hasret ile dedi ne çare,
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül...

Bigane- edadır bilir ol afeti herkes,
Ümmid- i vüsal eyleme ondan emelin kes,
Beyhude yere ah -u figan eyleme Nevres,
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül...

Osman Nevres
(Kar Tanesi-London)